تفاوت اصلی این دو نسخه به حقوق مجازی‌سازی، قابلیت‌های پیشرفته مراکز داده و مقیاس زیرساخت مربوط می‌شود، نه به نقش‌های اصلی سرور. هر دو نسخه از قابلیت‌هایی مانند Active Directory، DNS، DHCP، File Server، Hyper-V و Windows Admin Center پشتیبانی می‌کنند و می‌توانند بسیاری از سرویس‌های سازمانی را اجرا کنند.

نسخه Windows Server 2022 Standard برای سازمان‌هایی مناسب است که تعداد محدودی ماشین مجازی اجرا می‌کنند. با لایسنس کامل یک سرور، این نسخه اجازه اجرای حداکثر دو محیط سیستم‌عامل مجازی (OSE) یا دو ماشین مجازی مبتنی بر Hyper-V را می‌دهد. اگر به ماشین‌های مجازی بیشتری نیاز داشته باشید، باید مجوزهای اضافی برای همان سرور تهیه و اختصاص دهید.

در مقابل، Windows Server 2022 Datacenter محدودیتی از نظر تعداد ماشین‌های مجازی ندارد. پس از لایسنس شدن کامل همه هسته‌های سرور، می‌توانید تعداد نامحدودی ماشین مجازی ویندوز سرور روی همان میزبان اجرا کنید. به همین دلیل، این نسخه معمولاً برای مراکز داده، زیرساخت‌های مبتنی بر Hyper-V و محیط‌هایی با حجم بالای مجازی‌سازی انتخاب می‌شود.

نسخه Datacenter همچنین شامل برخی قابلیت‌های پیشرفته است که در Standard وجود ندارند یا با محدودیت ارائه می‌شوند؛ از جمله Storage Spaces Direct (S2D)، Software-Defined Networking (SDN) و Shielded Virtual Machines. این قابلیت‌ها بیشتر در زیرساخت‌های بزرگ، کلاسترهای مجازی‌سازی و مراکز داده کاربرد دارند و بسیاری از سازمان‌های کوچک و متوسط در عمل به آن‌ها نیازی پیدا نمی‌کنند.

اگر سرور شما برای اجرای سرویس‌هایی مانند Domain Controller، File Server، DNS، DHCP، چاپگرهای شبکه یا تعداد محدودی ماشین مجازی استفاده می‌شود، Windows Server 2022 Standard معمولاً پاسخگوی نیازهای شما خواهد بود. اما اگر زیرساخت شما بر پایه تعداد زیادی ماشین مجازی یا فناوری‌های پیشرفته مجازی‌سازی و ذخیره‌سازی بنا شده است، Windows Server 2022 Datacenter انتخاب مناسب‌تری خواهد بود.